Współodczuwanie to piękna, ale i niebezpieczna cecha. Cudownie jest dzielić radość i szczęście, mnożyć euforię rozpierającą serce! To mnie uskrzydla. Kocham być blisko źródła mojej radości, czerpać z niego i pomnażać szczęście jakie daje.
Gorzej, gdy moja druga połówka pogrąża się w ciemnych myślach, ciężkich i grząskich. Wówczas ja także noszę kamień w sercu, mimo iż nie wiem skąd się wziął.
Chłonę emocje jak gąbka. Nie raz przez to cierpiała, ale nie zamierzam tego zmieniać. Tak wolę. Chcę czuć, że żyję. Smakować świat i gorzki i słodki. Inaczej życie nie miałoby sensu.
Gorzej, gdy moja druga połówka pogrąża się w ciemnych myślach, ciężkich i grząskich. Wówczas ja także noszę kamień w sercu, mimo iż nie wiem skąd się wziął.
Chłonę emocje jak gąbka. Nie raz przez to cierpiała, ale nie zamierzam tego zmieniać. Tak wolę. Chcę czuć, że żyję. Smakować świat i gorzki i słodki. Inaczej życie nie miałoby sensu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz